Ik heb een aandoening en het heet Thaasofobie.

Oftewel de angst om stil te staan. De angst voor verveling. De angst om saai te zijn. Thaasofobie is eigenlijk een fobie voor stilzitten, maar die betekenis is onlangs aangepast, speciaal voor millennials, naar: “Bang zijn dat je niet goed genoeg bent en niet voldoet aan de maatschappelijke norm als je even rust pakt.”

Bankhangen is kansloos

Ken je dat? Een vrijdagavond op de bank, lekker knus, de aflevering Temptation van gisteren aan het terugkijken. Helemaal tevreden. Tot je je telefoon pakt en Snapchat of Instagram opent. De 10 seconden van glazen wijn, dans-boomerangs en mooi opgemaakte borrelplanken volgen elkaar op. Weg tevreden gevoel. De onrust begint te groeien. Wat doe je hier op de bank? Waarom leef je niet een beetje meer? Moe van je drukke baan? Pff, zij en zij hebben óók een drukke baan? En die zag ik zojuist toch duck-facend en toostend met een ingewikkelde Gin-Tonic voorbij komen.

“Voor je het weet ben je oud en verrimpeld en heb je spijt van alle leuke dingen die je niet gedaan hebt omdat je op de bank lag met Netflix. En dan niet eens met die nieuwe serie waar iedereen het over heeft maar met seizoen 2 van the O.C.”

Mijn leven is kansloos

Onrustig worden van een avondje op de bank is nog één van de lichtere symptomen van Thaasofobie. Erger wordt het als je twijfelt over je hele leven. Als je structureel rusteloos bent door alle kansen die je niet wil laten gaan en mogelijke toekomstbeelden. Als het continu voelt alsof je niet het meeste uit het leven haalt.

Want iedereen om je heen lijkt tegenwoordig een #girlboss te zijn, hun werk vanaf hun hangmat in Bali te doen, of op een andere manier een groots en meeslepend leven te leiden. Terwijl jij al 2 jaar lang een beetje aanrommelt vanachter hetzelfde bureautje. En als je al een tijdje geen grote levensveranderende feiten aan te kondigen hebt op feesten en partijen, voelt het al snel kansloos.

Hoe voorkom je een crisis?

Veel mensen die dit soort gevoelens ervaren belanden in een crisis. Een quarterlifecrisis, dertigersdilemma of een midlifecrisis. Ik geef je graag wat tips om dit te voorkomen.

Tip 1: Ontvolg té perfecte mensen van Instagram

Je kent ze wel: de mensen die je bewondert vanwege hun immer #flawless uiterlijk en hippe levensstijl, en die je om dezelfde reden de ogen uit wil krabben. Stel jezelf eerst de vraag: wat wil je het liefst dat zij hebben en jij niet? Zoals wenkbrauwen die altijd on fleek zijn, de billen van Kim of een eigen foodtruck? Onthoud dit en ontvolg ze. Volg in plaats daarvan Satiregram.

satiregram - thaasofobie millenials

Tip 2: Houd een dagboek bij van je meest opvallende gevoelens.

Hou je van diagrammen en structuur? Dan hou je van deze tip. Als je je gevoelens opschrijft zoom je meestal in op de shitstorms. Na een pagina of 10 kun je hier vast een patroon in ontdekken: dit verwerken in een overzichtelijk schemaatje en kijken waar de pijnpunten liggen.

Tip 3: Vraag aan je vrienden waar je het meest over klaagt

Ik dacht van mezelf dat ik best een rasoptimist was, maar dat bleek bij navraag tegen te vallen. Misschien zijn je vrienden wel opgelucht als ze je eindelijk aan mogen spreken op je eeuwig aanhoudende geklaag.

Tip 4: Is dit écht wat je wil?

Dus, je hebt verzameld wat je stom vindt aan je leven en wat je graag zou willen.  Sta er even bij stil of dit écht is wat je wil. Of kun je ook wel door het leven zonder die perfecte wenkbrauwen? Maak een bucket list van de dingen die overblijven: ben je meteen een échte millennial.

Categorieën: KeuzestressPsychologie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *